Ro-Ro Trailer Albert Heijn

RO-RO TRAILER ALBERT HEIJN

Februari 1998 - Van Eck roll-on - roll-off lagevloer distributieoplegger.


Het was ooit het visitekaartje van Albert Heijn de roll-on - roll-off lagevloer distributieoplegger. Het begon ergens in de jaren 90, met een schets uit de losse pols op de achterkant van een sigarendoosje van Rob Nicolaas, van 'Goederenstroominrichting' De schets werd verder ontwikkeld door 'toenmalig' van Eck in Lexmond, er werden er vanaf 1998 zo'n 20 stuks van gebouwd waarvan veruit de meeste, vanuit het toen nog hagelnieuwe DC Pijnacker, opereerde voor het Vers Centrum waarvoor er speciaal voor dit type oplegger een aantal dock's werden aangepast. Althans, de stelconplaten onder de dock's werden zodanig opgehoogt, dat de trailervloer gelijk was aan die van het dock.


Na dat men al een jaar of twee ervaring had opgebouwd met de Roll-on Roll-off trailer, ontwikkelde men bij Van Eck de nieuwste Ro-Ro oplegger, zoals deze verder in de volksmond werd genoemd. Deze Van Eck trailer, was in de jaren negentig een volledig nieuw concept voor het distributievervoer. Dankzij de lage laadvloer, van ongeveer 24 centimeter, werden de rolcontainers en zuivel rol-ins, in ongeveer de helft van de tijd die het voorheen kostte met een conventionele oplegger met hydraulische laadklep, in en uitgeladen over een lichtgewicht rijplaat zo vanaf de straat, dat kon zowel achterdoor of via een van de twee deuren, met daar achter de rijplaat gemonteerd, aan de veilige rechter zijkant van de trailer.

5x Scania met Ro-Ro oplegger voor de aangepaste doc's

Jan van Die Chauffeur: Jan van Kleven

Toen ik deze nieuw concept trailer voor het eerst zag op Pijnacker, ik kwam er ook bijna dagelijks, keek ook ik er toch wel vreemd van op en kon mij nieuwsgierigheid niet bedwingen om gelijk te gaan kijken, en ook om de nodige uitleg te verkrijgen. De chauffeur van Jan van Die vertelde mij er alles over en zei dat hij ook onderweg, met dit nieuwe visitekaartje, er veel bekijks mee had. Transportbedrijf Jan van Die, toen al onderdeel van Post-Kogeko reed destijds in Pijnacker met deze, je kan wel zeggen, futuristische trailers met stuurassen, ideaal voor in de binnenstad. Voordat deze nieuwe RoRo trailers werden ingezet konden de chauffeurs er eerst mee kennismaken en tevens een gedegen uitleg verkrijgen over o.a. de elektronisch geregelde luchtvering en de ontgrendeling van de ingekapselde koelmotor.

In 1998 startte DC Pijnacker met 170 filialen en de Shell shops in Zuid-West Nederland. BOC, Post Kogeko en Harry Vos verzorgen destijds het transport, er vertrokken 1800 vrachtwagens per week vanaf DC Pijnacker.

Later kwam daar ook Simon Loos uit Wognum bij die ook met deze RoRo trailers heeft gereden.

Transportbedrijf Jan van Die, toen al onderdeel van Post-Kogeko reed even als Simon Loos uit Wognum, destijds in Pijnacker met deze, je kan wel zeggen, futuristische trailers met stuurassen, ideaal voor in de binnenstad. Voordat deze nieuwe RoRo trailers werden ingezet konden de chauffeurs er eerst mee kennismaken en tevens een gedegen uitleg verkrijgen over o.a. de elektronisch geregelde luchtvering en de ontgrendeling van de ingekapselde koelmotor. Deze veelzijdigheid koppelde de Ro-Ro oplegger aan een aantal voorzieningen die toen geen enkele conventionele oplegger kon bieden. Temperatuur het koelaggregaat en deuropening registratie, en de regelsystemen van ABS en luchtvering waren ondergebracht onder een gestroomlijnde kap op de zwanehals, met een geluidsisolerende binnenlaag. De systemen waren goed toegankelijk voor onderhoud omdat de kap kon worden ontgrendeld en inden nodg, desnoods verwijderd

Ondanks zijn revolutionaire ontwerp, was deze oplegger robuust en duurzaam. Hij was voorzien van een stevig chassis en opbouw dat niet alleen zorgde voor de stijfheid, en daardoor ook niet omver te krijgen was, maar ook bescherming bood tegen obstakels als verkeersdrempels. De hoogte van de laadvloer was door de luchtvering in hoogte verstelbaar van 24 tot 36 centimeter de vloer kon zo laag zijn door de onafhankelijke wielophanging, dus geen assen. Juist door die lage vloerhoogte (24 centimeter in ruststand) konden rolcontainers via de rijplaten eenvoudig worden gelost en geladen. Ook voor de zware rolcontainers met b.v. zuivel, was dit hoogteverschil zonder al te veel inspanning goed te overbruggen. Het was de ideale oplossing voor situaties waar op de losplaats geen laadbordes aanwezig was en om praktische reden geen hydraulische laadklep mocht worden gebruikt.

De Ro-Ro opleggers hebben maar een aantal jaren, [ik dacht vier] gefunctioneerd bij Albert Heijn voor de distributie naar hun supermarkten in de binnenstad. Het was zo half 2002 dat men bij Albert Heijn overwoog om er al weer mee te stoppen ingegeven door de alsmaar veranderende infrastructuur, zoals rotondes, drempels en straatmeubilair werden ze steeds minder geschikt. Ook de per gemeente uiteenlopende regels maakten het werken met deze auto's bijna onmogelijk Ondanks dat de zogenoemde Ro-Ro vrachtwagens juist speciaal waren ontworpen om geluidsoverlast en filehinder in de centra van grote steden te vermijden, ze waren tweemaal zo stil en men kon er tweemaal sneller mee lossen als met de normale vrachtwagens.


Men bleef toen in 2002 maar aanlopen tegen de uiteenlopende wensen van de diverse gemeenten. Elke gemeente had zo wel zijn eigen regelgeving betreffende de bereikbaarheid van supermarkten in hun binnenstad of dorpskern. Meest voorkomende bezwaar was wel de lengte, breedte en gewicht van die vrachtwagens, ook de lostijden speelde daarin een grote rol, Albert Heijn stelde, dat het niet te doen is, om voor elke gemeente apart vrachtwagens te fabriceren om aan al die wensen te kunnen voldoen.

Daar kwam ook nog bij dat, in september van 2002, Albert Heijn een procedure verloor bij de Raad van State van de gemeente Amsterdam. Daarbij werd bepaald dat Amsterdam de Ro-Ro vrachtwagens uit de binnenstad mocht weren, omdat ze zwaarder zijn dan 7,5 ton. Albert Heijn wist van deze regel af maar dacht wel ontheffing te krijgen van die regel, omdat de Ro-Ro vrachtwagens speciaal zijn ontworpen voor het werken in de grote steden. De gemeente Amsterdam wilde daar toen niet aan omdat zij vreesde een precedent te scheppen met zo'n ontheffing.


Omdat de Ro-Ro vrachtwagens uitsluitend waren bedoeld voor de korte afstand, konden ze ook niet worden ingezet voor het vervoer van stad naar stad. Een woordvoerster van Albert Heijn stelde destijds, dat dit een extra reden voor de winkelketen was om met deze speciale stadswagens te stoppen, wat ook geschiedde. Zo kwam er snel, door een woud van regelgevingen en wegobstakels, een vroegtijdig einde aan een veelbelovend project.


Groetjes Hans, Geplaatst 8 april 2021

Terug naar boven ↑

Pagina 31 - 35