Bijzondere Truck training

BIJZONDERE TRUCK TRAINING

Het was begin oktober 1980, ik moest mij melden bij mijn vervoerchef Piet Merbis, meestal betrof dat niet veel goeds al je bij hem op het matje moest komen. Ik, en vele van mijn collega's, kwamen regelmatig bij hem op kantoor voor een praatje en onder het genot van een bak koffie welke hij steevast ijskoud liet worden, [vond hij dan lekkerder] een zwaar sjekkie te roken. Zijn kantoor zat destijds op de 1e etage en keek uit op het laadperron en de hal, oftewel hij kon van daaruit iedereen mooi in de gaten houden, ik weet nog goed dat ik mij suf piekerde wat ik verkeerd had gedaan waarvoor ik mij bij hem zou moeten verantwoorden.


Eenmaal boven in zijn kantoor kwam ik er al snel achter dat ik niet verkeerds had gedaan, ik kreeg koffie en hij schoof zijn baal zware shag naar mij toe en vertelde mij dat ik aan de beurt was voor de Scania trucktraining op maandag 27 oktober 1980, er waren al een aantal chauffeurs van ons geweest dus ik wist waar het over ging. Ik zei hem dat ik graag die ervaring van zo'n trucktraining ook eens mee wilde maken, dus dat was snel beslist ware het niet dat hij er ineens heel geheimzinnig over ging doen. Ik moest hem absoluut garanderen dat ik fit en op tijd, mij in wegrestaurant "Stroe" zou melden bij instructeur Frits Hoffmann, en als er wat tussen kwam hem onmiddellijk moest bellen want er stond die dag wat speciaals te gebeuren, ik vroeg hem nog wat, maar dat zou ik dan wel merken, verder vertelde hij mij er niets meer over.

Ik was ruim op tijd aanwezig in het wegrestaurant aan de E-8 thans de A-1 in Stroe, zo ook mijn drie mede kandidaten van die dag. We stelde ons aan elkaar voor en meldde ons bij instructeur Frits Hoffmann die ondertussen met zijn opvallende knal gele Scania 141 trekker/oplegger truck-training combinatie was gearriveerd. Onder het genot van een bak koffie vertelde Frits wat ons die dag te wachten stond het zou een hele bijzondere dag worden, maar meer mocht hij er nog niet over vertellen. Vervolgens legde hij ons uit wat de bedoeling was van de trucktraining, we moesten alle viertwee maal het zelfde traject rijden van 40 km binnen een vastgestelde tijd. Voor de middag reed je de rit geheel in je eigen rijstijl wat betekende, dat je zo hard mocht rijden als je wou, inhalen, snel optrekken, hard afremmen of tussengas geven, maakte niet uit als het maar je eigen rijstijl was.


Je kon wel zeggen dat die onbegrensde Scania V8 door alle vier flink op zijn staart werd getrapt en snelheden van om en nabij de 100 op de E-8 geen uitzondering waren. Frits verzekerde ons dat we niet bang hoefde te

zijn voor een snelheids-overtreding omdat Beers een overeenkomst had afgesloten met de [toenmalige] rijkspolitie, dat het ook daadwerkelijk zo was, kwamen wij al snel achter toen de Porsche van de rijkspolitie, ook wel de witte muizengenoemd, ons voorbij reden en met opgestoken hand doorreden. Het was een uitgekiend en mooi traject waar alles in zat, provinciale wegen met klimmetjes en vals plat, flinke bochten stedelijk gebied en snelweg. Frits berekende met zijn apparatuur precies uit, wat elk van ons precies aan brandstof had verbruikt en hoe lang de rit had geduurd. Na dat wij elk ons traject hadden gereden, was het tijd voor de lunch die in het wegrestaurant "Stroe" zou worden genuttigd.

Eenmaal binnen stond ons een grote verassing te wachten, een prachtige gedekte tafel met broodjes, beleg en een enorme salade met daarop het getal "1000" nog begreep een van ons vieren wat dit betekende tot dat dhr. W. Poot Service Manager bij Beers zich aan ons voorstelde en ons mededeelde dat die dag de duizendste deelnemer aan de trucktraining deelnam. Omdat wij, net zoals altijd het geval was, met zijn vieren waren vroeg een ieder van ons zich af wie dan wel precies de duizendste was. Ook bij Beers was men zich van dit feit bewust en zodoende heeft men daar besloten om er niet een specifiek aan te wijzen en de andere drie toe te laten kijken, maar werden wij alle vier als duizendste deelnemer van Beers Trucktraining beschouwd, ex aequo om het in sporttermen te zeggen. Het werd uiteindelijk een zeer feestelijke lunch met de nodige drankjes, als aandenken kregen wij alle vier een

Scania polshorloge en later bij de uiteenzetting achter in de oplegger werden wij in Scania tenue gestoken compleet met een pet, die alleen door de hoogste Scania baas werd gedragen zo werd ons verteld. Na nog wat cadeaus en een fotosessie, werd het nog opschieten voor Frits en ons vieren om de cursus te voltooien.

Frits zette uiteen wat de bedoeling was om zo zuinig mogelijk te kunnen rijden. De basis hiervan was toen, het toepassen van een motor met een hoog koppel, bij laag toerental in verbinding met een snelle achterbrug. De training was er op gericht de chauffeur te laten zien hoe hij het uiterste uit dit concept kon halen, dat door Scania in de truckwereld was geïntroduceerd. Dat betekende o.a. ook, schakelen zonder tussengas te geven en de combinatie bij aankomende stilstand, zo veel mogelijk uit te laten rollen. Uiteindelijk deden wij na het feestje het alle vier deden niet eens zo slecht, op een van de ritten moest er zelfs nog een extra plasstop worden ingelast, maar het eindresultaat was toch een behoorlijke brandstofbesparing. Gezamenlijk presteerden wij het, om het gemiddeld verbruik van 2,26 km/ltr op 2,95 km/ltr te komen, zonder langer over de rit te doen, voor deze prestatie ontvingen wij een oorkonde en wel een hele speciale, eentje met de vermelding erop van 1000e deelnemer, ook het bijbehorend Beers Truck Training embleem voor op de grille viel ons vanwege de goede besparende prestaties ten deel. Wij allen vonden deze uiteindelijk "feestelijke trucktraining" best wel een nuttige ervaring op een bijzondere interessante dag.

De volgende dag heb ik mijn vervoerschef Piet Merbis die dit alles wist, bedankt omdat hij mij deze dag had gegund, sommige collega's waren [begrijpelijk] best jaloers op mij, maar gunde het mij wel. Het is nu bijna 34 jaar later, nog steeds heb ik de oorkonde en het Beers Truck Training embleem bewaard, helaas kon je eigenlijk het Scania schild niet op je grille bevestigen, omdat het een zeer geliefd verzamelaars object was, dus veel werd gestolen, veel chauffeurs plaatsten deze dan achter de voorruit, want je kreeg er maar een van Beers je kon ze zelfs niet kopen dus moest je wel maatregelen nemen tegen diefstal. Bij mij ging het zwarte plaatje kapot door roest en heb toen zelf een achtergrond gemaakt van hout.


Groetjes Hans. Geplaatst: 12 april 2014.

Terug naar boven ↑